Hallo, knoop het nou eens in je oren: Sociale Media zijn geen hype!

Over sociale media wordt nog steeds vaak gepraat alsof het om een hype gaat: een verschijnsel dat tijdelijk bovenmatige aandacht krijgt en daardoor belangrijker lijkt dan het in werkelijkheid is (omschrijving volgens Wikipedia). Je krijgt het er soms niet uit geramd. Dat inmiddels HBO en universitaire opleidingen aandacht besteden aan deze ‘hype’ en studenten zelfs afstuderen op dit onderwerp (zie onder meer “Online reputatiemanagement: wees sympathiek, zeg niet te snel sorry“), geeft aan dat het hier toch echt om een ‘blijvertje’ gaat.

Oude economie en nieuwe media

De realiteit is dan ook dat steeds meer bedrijven uit de ‘oude economie’ sociale media inzetten als onderdeel van hun marketing en communicatie. Denk daarbij aan KLM, Heineken, het Britse Rode Kruis, Starbucks, maar ook aan de organisatie van de Olympische Spelen. Ze doen dat niet ‘zomaar’; ze doen dat – met wisselend succes – met beleid en met oog voor de klant. Een zeer belangrijk onderdeel daarvan is webcare: het beleid van een bedrijf om actief te reageren op uitlatingen over dat bedrijf in sociale media (ook volgens Wikipedia).

Waarschijnlijk heb je er onbewust overheen gelezen, maar het woord ‘beleid‘ is leidend in deze omschrijving. Het geeft immers aan dat een bedrijf – bewust – de richting heeft aangegeven waarin de organisatie zich dient te bewegen en de middelen heeft vrijgemaakt waarmee gestelde organisatiedoelen dienen te worden gerealiseerd. Webcare is daarmee geaccepteerd door en verankerd in de organisatie. En daarmee – daardoor – dus ook sociale media.

Die acceptatie van sociale media als ‘bedrijfsmiddel’ is belangrijk, maar daarmee alleen ben je er niet. Om geloofwaardig over te komen als organisatie die sociale media omarmt in haar beleidsvoering dient een organisatie haar medewerkers op te voeden in het gebruik ervan. Naast het belang van richtlijnen benadruk ik daarmee ook de noodzaak om alle medewerkers de vrijheid te geven sociale media te gebruiken. De richtlijnen dienen dus echt richtinggevend te zijn, niet dwingend. Waarom? Medewerkers maken er toch wel gebruik van, of het nou ‘mag’ of niet. Iedereen heeft immers een smartphone of tablet tegenwoordig. Je kunt ze dus veel beter bewust maken van de mogelijkheden en wijzen op de gevaren van sociale media.
Ze daarbij wijzen op de mogelijkheid om zich in hun functie voor het bedrijf te profileren, blijkt voor velen een extra ‘incentive‘ om sociale media verantwoord te gebruiken.

Richtlijnen, beleid en kennis: een drie-eenheid

Dat die richtlijnen overigens echt nodig zijn, blijkt (mede) uit een voorval dat ik eerder dit jaar meemaakte: een oud-werknemer van een bedrijf – laten we hem Bob noemen – werd door zijn ex-werkgever voor de rechter gedaagd.
Wat was het geval? In strijd met het concurrentiebeding in zijn oude contract bleek hij na uitdiensttreding contact te hebben gehad met een medewerker van een van de klanten van zijn ex-werkgever. Deze had opgemerkt dat Bob na beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst via LinkedIn contact had gemaakt met een medewerker van de klant. Bob was zich echter van geen kwaad bewust. Hij had niets meer gestuurd en ook niets meer geaccepteerd.

Uiteindelijk bleek de medewerker van de klant die met Bob was gelinkt, een oude LinkedIn uitnodiging van Bob te hebben geaccepteerd. Bob had de uitnodiging verstuurd terwijl hij nog in dienst was van zijn ex-werkgever. De klant had zijn uitnodiging pas geaccepteerd nadat Bob uit dienst was getreden.

Je zou zeggen: een geval van overmacht. Er is immers geen sprake van kwade wil en dat iemand maanden later pas een uitnodiging accepteert ligt buiten je invloedsfeer. Toch?

Kennis van social media is essentieel

Mij werd gevraagd om eens uit te zoeken wat hier aan de hand was. Wat blijkt? Het is wat weggestopt in de LinkedIn functionaliteit – iets waar LinkedIn een hobby van lijkt te maken – maar het is mogelijk een eenmaal verstuurde uitnodiging in te trekken. De uitnodiging die per e-mail wordt verstuurd kan weliswaar niet meer worden teruggehaald – eenmaal verstuurd blijft verstuurd – maar de link in het bericht om die uitnodiging te accepteren zal dan niet meer werken.
Bob had dus beter moeten weten, zo oordeelde de rechter, en moest de bijbehorende boete betalen.

Intrekken van een LinkedIn uitnodiging

Met goede voorlichting en parate kennis – beide belangrijk bij het opmaken van beleid en adequate richtlijnen – was hem aardig wat ellende bespaard gebleven.


Een eenmaal verstuurde uitnodiging kan dus worden ingetrokken. LinkedIn schrijft hierover:

“In velerlei gevallen kunt u een uitnodiging intrekken indien de ontvanger geen actie heeft
ondernomen.

  1. Klik op Postvak IN bovenaan uw homepagina.
  2. Klik op Verzonden aan de linkerkant.
  3. Klik op het tabblad Verzonden uitnodigingen onder de bovenste navigatiebalk.
  4. Vind een uitnodiging zonder ‘Geaccepteerd’ naast de naam.
  5. Klik op de onderwerpregel van de uitnodiging.
  6. Klik op Intrekken.
    • Indien de knop Intrekken er niet is, kan de uitnodiging niet ingetrokken worden. (De uitnodiging kan al verlopen zijn.)
    • De ontvanger zal niet bericht worden over de ingetrokken uitnodiging.
    • Indien u van mening verandert, kunt u nogmaals een uitnodiging sturen naar het lid, drie dagen na de oorspronkelijke uitnodigingsdatum.”

Over Guido Makor

“Door middel van advies en trainingen help ik organisaties en particulieren om de volle potentie van LinkedIn te ontdekken en die kennis aan te wenden om zichzelf en hun bedrijf verder te professionaliseren.
Een van de uitspraken die je mij kunt horen doen in mijn workshops en trainingen is “LinkedIn is een meester in het verbergen van functionaliteit“. Ik help je die verborgen schatten van LinkedIn op te graven. De buit is voor jou.

Ben je marketeer, salesprofessional of zelfstandig ondernemer, download dan mijn e-book ‘SUCCESVOL KLANTEN WERVEN | B2B Leadgeneratie met LinkedIn’ voor meer tips voor een efficiënt en effectief gebruik van LinkedIn.”

Laat een reactie achter

Design: G.Makor | © Copyright 2010 – 2017 Computaal | KvK 24477407 | Algemene voorwaarden (.pdf) | Disclaimer